U-Today spreekt met Hadi Mirgolbabaee over de gereedheid van Iran voor verandering, de vier pijlers van een democratische transitie en Iran's Prosperity Project (IPP) als routekaart voor regionale en mondiale stabiliteit.
Te midden van hernieuwde hoop op verandering in Iran schetst Hadi Mirgolbabaee een samenleving waarin veerkracht en opstandigheid nog altijd diep geworteld zijn. Hij wijst op culturele uitingen — zoals het dansen in het aangezicht van repressie — als symbolen van een ongebroken geest, zelfs in de nasleep van persoonlijk verlies en staatsgeweld. Voor hem weerspiegelt deze emotionele onderstroom een bredere nationale gereedheid voor transformatie, gedragen door een bevolking die ernaar verlangt om decennia van autoritair bewind achter zich te laten.
Centraal in die transformatie staat een reeds lang voorbereid kader dat verbonden is met Kroonprins Reza Pahlavi en rust op vier pijlers: democratie, secularisme, de rechtsstaat en territoriale integriteit. Vanuit zijn academische functie aan de Universiteit Twente levert Mirgolbabaee een specifieke bijdrage aan het opnieuw vormgeven van het Iraanse onderwijsstelsel. Zijn voorstellen richten zich op het verwijderen van ideologische indoctrinatie uit het lesprogramma en het vervangen daarvan door een open discours over democratische waarden, alsook op het opnieuw verbinden van de Iraanse academische wereld met mondiale netwerken via digitaal onderwijs, internationale uitwisselingen en institutionele samenwerkingsverbanden.
Hij schetst tevens een breder, gestructureerd transitieplan dat door het team van Kroonprins Reza Pahlavi is voorgesteld, bekend als het Iran’s Prosperity Project (IPP), dat is ontworpen om instabiliteit na de val van het regime te voorkomen. Dit plan voorziet in het in stand houden van essentiële diensten onmiddellijk na de regimewisseling, gevolgd door een reeks nationale referenda om het toekomstige bestuursstelsel en de grondwet van Iran te bepalen. Met nadruk op het menselijk kapitaal en het economisch potentieel van Iran betoogt hij dat het verleggen van middelen — weg van conflict en in de richting van binnenlandse ontwikkeling — infrastructuur, gezondheidszorg en onderwijs in een korte tijd aanzienlijk kan versterken, en daarmee een stabiel en welvarend Iran kan positioneren als een centrale motor van regionale veiligheid, economische groei en bredere mondiale stabiliteit.
Lees het volledige artikel hier: utoday.nl