برگشت به صفحه اصلی →

گفت‌وگوی یو-تودی با هادی میرگل‌بابایی درباره آمادگی ایران برای دگرگونی، چهار ستون گذار دموکراتیک، و «پروژه شکوفایی ایران» (IPP) به‌مثابه نقشه راهی برای ثبات منطقه‌ای و جهانی.

در میانه‌ی امیدی تازه برای تغییر در ایران، هادی میرگل‌بابایی جامعه‌ای را تصویر می‌کند که در آن تاب‌آوری و سرکشی همچنان ریشه‌ای ژرف دارد. او به جلوه‌های فرهنگی — همچون رقصیدن در برابر سرکوب — به‌مثابه نمادهایی از روحی شکست‌ناپذیر اشاره می‌کند؛ روحی که حتی در پی فقدان‌های شخصی و خشونت دولتی نیز کمر خم نکرده است. به باور او، این جریان عاطفی زیرین، بازتابی است از آمادگی گسترده‌تر یک ملت برای دگرگونی؛ ملتی که می‌خواهد دهه‌ها فرمانروایی اقتدارگرایانه را پشت سر بگذارد.

محور این دگرگونی، چارچوبی است که سال‌ها پیش از این تدارک دیده شده و با نام شاهزاده رضا پهلوی پیوند خورده است؛ چارچوبی استوار بر چهار ستون: دموکراسی، سکولاریسم، حاکمیت قانون و تمامیت ارضی. میرگل‌بابایی با تکیه بر جایگاه دانشگاهی خود در دانشگاه توئنته، به‌طور خاص در بازاندیشی نظام آموزشی ایران مشارکت دارد. پیشنهادهای ایشان بر این محورها استوار است: زدودن تلقین ایدئولوژیک از برنامه‌های درسی و جای‌گزین کردن آن با گفت‌وگوی آزاد پیرامون ارزش‌های دموکراتیک، و پیوند دادن دوباره‌ی دانشگاه ایرانی با شبکه‌های جهانی از رهگذر یادگیری دیجیتال، تبادل‌های بین‌المللی و همکاری‌های نهادی.

او هم‌چنین طرح گذاری گسترده‌تر و ساختاریافته‌تری را که از سوی تیم شاهزاده رضا پهلوی پیشنهاد شده است و با نام «پروژه شکوفایی ایران» (IPP) شناخته می‌شود، به‌اختصار شرح می‌دهد؛ طرحی که برای پیشگیری از بی‌ثباتی پس از فروپاشی نظام طراحی شده است. این طرح شامل تداوم خدمات حیاتی بلافاصله پس از تغییر رژیم است و به‌دنبال آن، رشته‌ای از همه‌پرسی‌های ملی برای تعیین نظام حکمرانی و قانون اساسی آینده‌ی ایران برگزار خواهد شد. او با تأکید بر سرمایه‌ی انسانی و ظرفیت اقتصادی ایران چنین استدلال می‌کند که هدایت دوباره‌ی منابع، از مسیر کوشش به‌سوی توسعه‌ی داخلی، می‌تواند زیرساخت‌ها، بهداشت و آموزش را به‌سرعت تقویت کند — و ایرانی باثبات و شکوفا را به‌مثابه یکی از موتورهای اصلی امنیت منطقه‌ای، رشد اقتصادی و ثبات گسترده‌ی جهانی قرار دهد.

متن کامل مقاله را اینجا بخوانید: utoday.nl