برگشت به صفحه اصلی →

یادداشتی درباره اعدام‌های هدفمند جمهوری اسلامی؛ از ورزشکاران و پژوهشگران تا دانشجویان نخبه — مرگ‌هایی که برای نمایش رسانه‌ای و ارعاب یک ملت طراحی شده‌اند.

نوشته: خدانور افکاری (نام مستعار)

جمهوری اسلامی آدم‌ها را تصادفی اعدام نمی‌کند. این حکومت نمادها را انتخاب می‌کند؛ برای نمایش، برای تیتر رسانه‌ها، و برای ترساندن یک ملت.

کشتی‌گیرها، قهرمانان کاراته، پژوهشگران هوافضا، دانشجویان نخبه و متخصصان فناوری را به دار می‌آویزد، چون مرگ آن‌ها قرار است پیامی روشن به جامعه بدهد: سکوت کنید.

عرفان شکورزاده، پژوهشگر هوافضا، فارغ‌التحصیل دانشگاه علم و صنعت ایران، و از دانش‌آموزان درخشان مدارس سمپاد و جامعه نخبگانی ایران بود [۱]. جمهوری اسلامی او را به جاسوسی متهم کرد، زیر شکنجه از او اعتراف اجباری گرفت و پس از ماه‌ها سلول انفرادی به پای چوبه دار فرستاد. پیش از اعدامش (با اذان صبح ۲۱ اردیبهشت)، عرفان در یادداشتی نوشته بود که وادارش کرده‌اند به جنایت‌هایی اعتراف کند که هرگز مرتکب نشده بود [۲].

احسان افراشته، متخصص فناوری داده و شبکه و از چهره‌های نخبۀ ایران را، تنها چند روز پس از عرفان اعدام کردند [۳]. همۀ این‌ها در امتداد کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ (۲۵۸۴؛ #IranMassacre) رخ می‌دهد. جوانانی مثل عرفان و احسان باید آینده ایران را می‌ساختند. باید دانش، فناوری و امید را به نسل بعد منتقل می‌کردند. اما حکومت، بهترین فرزندان این سرزمین را می‌بلعید. همین فاجعه را پیش‌تر در سرنگونی هواپیمای اوکراینی توسط سپاه پاسداران در سال ۱۳۹۸ دیدیم؛ جایی که ده‌ها دانشجو، پژوهشگر و نخبه ایرانی را در پرواز PS752 کشتند [۴]. جوانان نسلی که می‌توانستند ایران را دوباره بسازد و شکوفا کند، به دست قشر حاکم نابود شدند.

این خشونت، تصادفی نیست. این یک استراتژی حساب‌شده است.

حکومت‌های استبدادی همیشه دانسته‌اند که برای شکستن مقاومت، باید نخست کسانی را نابود کنند که الهام‌بخش جامعه‌اند. وقتی استبداد با ایدئولوژی مطلق‌گرا — چه اسلام‌گرایی افراطی و چه مارکسیسم شوروی — گره می‌خورد، سرکوب به تروری سازمان‌یافته و ماشینی تبدیل می‌شود. جوزف استالین با پاکسازی‌، قحطی‌های اجباری، اعدام‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری، میلیون‌ها انسان را به کام مرگ فرستاد و دانشمندان، روشنفکران، افسران برجسته نظامی و هر صدای مستقل را هدف گرفت [۵][۶][۷]. نسل‌کشی خمرهای سرخ نیز نزدیک به یک‌چهارم جمعیت کامبوج را قتل‌عام کرد و به‌طور سیستماتیک دانشجویان، معلمان، متخصصان و افراد تحصیل‌کرده را از بین برد، چون خودِ آموزش و آگاهی تهدیدی برای حکومت تمامیت‌خواه بود [۸].

جمهوری اسلامی دقیقاً همان الگو را دنبال می‌کند.

این حکومت ورزشکاران را هدف می‌گیرد، چون ورزشکار نماد غرور، انضباط و هویت ملی است. ساسان آزادور، قهرمان ۲۱ ساله کاراته، و صالح محمدی، قهرمان نوجوان کشتی، قربانی حکومتی شدند که انسان‌ها را به ابزار ارعاب عمومی تبدیل می‌کند [۹][۱۰].

یکی از تکان‌دهنده‌ترین نمونه‌ها، نوید افکاری، قهرمان کشتی ایران بود که او را پس از شرکت در اعتراضات، در سال ۱۳۹۹ (۲۵۷۹) اعدام کردند [۱۱]. نوید پیش از اعدام، در آخرین فایل صوتی‌اش از زندان گفته‌بود:

برای طناب دارشان دنبال یک گردن می‌گردند.

او می‌دانست که در جمهوری اسلامی، بی‌گناهی هیچ معنایی ندارد.

اعدام در ایران، جنایتی پنهان و در تاریکی نیست. اعدام در جمهوری اسلامی، یک تئاتر ایدئولوژیک است. روحانیون و مقامات حکومتی بارها در تلویزیون و تریبون‌های رسمی، از کشتار کسانی که به «محاربه» متهم می‌شوند دفاع کرده‌اند و بارها گفته‌اند برای حفظ حکومت اسلامی، کشتن هزاران نفر توجیه‌پذیر است [۱۲].

جهان این صحنه را قبلاً هم دیده است.

در دهۀ ۱۹۳۰، بسیاری ادعا می‌کردند نمی‌دانستند حکومت‌های تمامیت‌خواه به چه هیولایی تبدیل می‌شوند؛ تا وقتی که دیگر خیلی دیر شده بود. امروز دیگر چنین بهانه‌ای وجود ندارد. اعترافات اجباری، نامه‌های زندان، روایت‌های شکنجه و آخرین صداهای قربانیان، ظرف چند ثانیه در سراسر جهان منتشر می‌شود. هر اعدام، یک رد دیجیتال بر جا می‌گذارد. هر طناب دار، دیده می‌شود.

سکوت دیگر از سر ناآگاهی نیست.

سکوت، یک انتخاب است.

جهان باید دست از نگاه کردن به این اعدام‌ها به‌عنوان چند خبر پراکنده در میان سیل رسانه‌ها بردارد. دولت‌ها، دانشگاه‌ها، ورزشکاران، روزنامه‌نگاران و مردم عادی باید نام کسانی را که در حال حذف شدن‌ هستند بلند تکرار کنند. باید با عادی‌سازی بجنگند. باید جلوی بی‌تفاوتی بایستند.

چون تاریخ، پیش از این نشان داده است که وقتی جهان صرفا نظاره‌گر باشد تا چنین حکومت‌هایی پیوسته طناب دار را بر گردن دانشجویان، روشنفکران، هنرمندان، ورزشکاران و مخالفان تنگ‌تر کنند، فاجعه تنها بزرگ‌تر شده و محدود به یک کشور نخواهد ماند.

References

  1. Erfan Shakourzadeh — LinkedIn profile
  2. Iran executes young aerospace engineer over CIA and Mossad espionage allegations — Euronews
  3. Iran executes expert over alleged espionage — Yahoo News
  4. Flight 752 — IranWire
  5. Norman Naimark on Stalin’s genocide — Stanford News
  6. Stalin, Ukraine, and the artists Putin still fears — The Guardian
  7. The slaughter of the innocents: writers under Stalin — The Article
  8. Cambodia — United States Holocaust Memorial Museum
  9. Sasan Azadvar case — Iran Human Rights
  10. Tehran sends clear warning with execution of protest-linked men — CNN
  11. Death sentence for champion wrestler based on false evidence, torture and forced confessions — Center for Human Rights in Iran
  12. On Iran’s state TV, the regime argues captured protesters must be tortured — Global Radar News (Facebook)