Verklaring van Stichting Mithra over de kritiek op de viering van Mehregan in Nederland

De Iraanse cultuur leeft, zelfs in de donkerste dagen van ons vaderland

Sinds haar oprichting beschouwt Stichting Mithra het behoud van de cultuur, de geschiedenis en de nationale identiteit van Iran als een van haar meest fundamentele opdrachten. In dat licht heeft het vieren en in ere houden van oude Iraanse tradities altijd een bijzondere plaats ingenomen in het werk van de stichting. Wij geloven namelijk dat het behoud van de Iraanse cultuur en identiteit een onlosmakelijk onderdeel is van het verzet tegen een regime dat al tientallen jaren probeert dit eeuwenoude erfgoed te verzwakken en naar de marge te dringen.

Naar aanleiding van de recente kritiek op de viering van Mehregan in Nederland acht Stichting Mithra het noodzakelijk haar standpunt helder uiteen te zetten.

Hoewel Stichting Mithra dit jaar geen Mehregan-viering heeft gepland, steunt zij, zoals altijd, alle personen, groepen en organisaties die zich inzetten voor het behoud van de Iraanse cultuur en identiteit en die achter de nationale Leeuw-en-Zonrevolutie staan.

Wij zijn ervan overtuigd dat het vieren van het leven, van vreugde en van de Iraanse cultuur geen gebrek aan respect is voor het bloed van hen die hun leven gaven voor het vaderland, en evenmin een teken dat wij het leed van de families die gerechtigheid zoeken zijn vergeten.

De Islamitische Republiek probeert al decennialang verdriet, angst, wanhoop en duisternis te zaaien in het leven van Iraniërs. Wat tegen deze duisternis stand heeft gehouden, zijn de stevige wortels van onze cultuur, geschiedenis en nationale identiteit; wortels die geen enkel regime heeft kunnen vernietigen en ook nooit zal kunnen vernietigen.

Wij zullen het verlies van onze dierbaren, die hun leven hebben gegeven voor de vrijheid van Iran, nooit vergeten. De pijn van de families van de gevallenen is een pijn die wij allen delen, en gerechtigheid voor hen blijft onze verantwoordelijkheid totdat die gerechtigheid er is.

Maar hebben juist veel van deze rouwende families niet gedanst en gezongen bij de graven van hun dierbaren, en zich met opgeheven hoofd tegen de onderdrukking verzet?

Met dat verzet gaven zij ons een duidelijke boodschap:

Wij zijn niet te breken.

Wij buigen niet voor onderdrukking.

Wij zullen ons nooit overgeven.

Vreugde is in zulke omstandigheden niet per se een teken van vergeten; soms is zij zelf een vorm van verzet. Het vieren van Mehregan, Nowruz, Tirgan en andere eeuwenoude Iraanse feesten herinnert ons eraan dat de identiteit van een volk niet kan worden uitgewist met onderdrukking, gevangenschap en moord.

Vandaag, meer dan ooit, moeten wij hoop, solidariteit en onze nationale geest levend houden. Wij mogen niet toestaan dat het verdriet dat ons is opgelegd leidt tot het verstommen van onze cultuur en het vergeten van onze wortels.

Bovendien zijn Iraanse culturele feesten en evenementen niet alleen een gelegenheid voor Iraniërs om samen te komen; zij vormen ook een waardevol podium om de beschaving, de geschiedenis en de idealen van het Iraanse volk te laten zien aan de samenleving waarin wij leven en aan de internationale publieke opinie.

Wij moeten deze kans benutten om menselijke, culturele en maatschappelijke banden te smeden met burgers, maatschappelijke organisaties en invloedrijke personen in onze gastlanden. Zulke contacten kunnen de internationale gemeenschap helpen het Iraanse volk, zijn verlangens en zijn strijd voor vrijheid beter te begrijpen, en kunnen in de toekomst de basis leggen voor bredere steun aan de idealen van het Iraanse volk.

Om de internationale gemeenschap aan onze zijde te krijgen, moeten wij niet alleen het leed van het Iraanse volk vertellen, maar ook de pracht van onze cultuur, onze geschiedenis en ons streven naar vrijheid laten zien.

Met diep respect voor de families die gerechtigheid zoeken en voor al onze rouwende landgenoten benadrukt Stichting Mithra dat meningsverschillen over het houden van culturele vieringen niet mogen leiden tot verdeeldheid onder hen die hun vaderland liefhebben. Wat ons verbindt, is een gedeelde liefde voor Iran en de hoop op zijn vrijheid en welvaart.

Wij strijden voor een Iran waar vreugde geen misdaad is, waar vrijheid geen droom is en waar geen moeder om haar kind hoeft te rouwen.

Wij vergeten onze gevallenen niet, wij begraven onze cultuur niet en wij buigen niet voor de duisternis.

Leve Iran

Stichting Mithra